Masa… Masandal tulog. Una kong nalaman ang term na yan mula kay Bernadette Sembrano noong nasa GMA Channel 7 pa siya. Ganoong klaseng tao raw kasi siya… kagaya ko. Hehe…

Alam ko na naiinis palagi sa akin ang mga katext ko kapag gabi dahil most of the time ay bigla-bigla na lang akong hindi magrereply sa kanila. Ang dahilan? Naktulog ako. Kaya kapag humihiga ako sa kama kapag gabi, 90% sure na makakatulog na ako. Dala na rin siguro iyon ng kulang sa tulog, kapaguran, at kabusugan. Haha. Parang baboy.

Worst scenario kapag nakakatulog na din ako kahit sa sasakyan, matching hawak sa hawakan hanggang unti-unti akong bumitiw at bumagsak ang aking kamay sa kung saan man siya babagsak. Siyempre, dedma na lang ako. Kunwari babalik ako sa pagtulog pero sa totoo lang ay nahihiya ako.

Naalala ko ng nakakuha kami ng mga libreng tiket sa U23D sa IMAX Theater sa SM Mall Of Asia. Pinatos ko na kasi first time kong makakapasok sa IMAX noon. At sayang din naman kasi libre. Naniniwala akong music icon na ang bandang U2 pero di talaga ako fan ng kanilang banda. Kaya hayun, bandang kalagitnaan ng concert ay unti-unti akong napahimlay sa upuan at nakatulog. Paggising ko ay huling kanta na. Sabi nga ng mga kasama kong officemates, “Saan ka nakakita ng nakatulog sa concert?”. Haha.

Teka, bakit ko nga ba nakwento ito? Kasi kahapon ay may mga bisita kami mula sa Hong Kong. Di ko akalain na isasama ako sa meeting. Kung kailan may malaki akong tigyawat at kung kailan namumula ang isa kong mata, ay saka naman may VIP. Di ako makatingin sa kanila dahil mukha akong nakadroga.

Enjoy naman dahil libre ang aking lunch kahapon. Kumain kami sa Pizza Hut. At ang inyo pong abang lingkod ang napagdiskitahan nilang umubos ng mga tirang pagkain (parang aso. hehe. joke!). Masarap ang mga pasta. Pero mas masarap pa rin ang luto ng ate ko (sipsip!). Pati desserts ay natakam sila. Tumikim din ako though hindi talaga ako mahilig sa matatamis. At hayun, inantok nga ako nung hapon habang nasa meeting. Di ko alam ang gagawin ko para magising ako. Siyempre, kunwari nakikinig ako sa pinaguusapan pero sa totoo lang ay nasa kawalan na ang aking isipan. At matapos ang ilang minuto, di ko na kinaya. Nakatulog na pala ako. Nagising lang ako dahil tinapik ako ng aking supervisor. Nakakahiya na nakakatawa. Binigyan niya tuloy ako ng mango juice. Fortunately ay hindi na din bumalik ang antok ko.